Jak stworzyć zasady gry? Poradnik dla twórców

Stworze to rywalizacja o miano Opiekuna Krainy. Aby wygrać, musisz wykonać 8 misji, zarządzać wpływami i witalnością, a także przewidywać ruchy przeciwników. Najważniejsza mechanika polega na wybieraniu wspólnych akcji, które jednocześnie przesuwają karty i przyspieszają wydarzenia.

O co chodzi w Stworze?

Każdy gracz wciela się w jedno ze Stworzy znanych ze słowiańskich wierzeń, między innymi Leszego, Rusałkę, Marę, Licho albo Bagiennika. Postacie różnią się cechami, taliami misji i atrybutami, dlatego ta sama rozgrywka może przebiegać zupełnie inaczej w zależności od wybranego bohatera.

Celem jest wykonanie 8 misji i zdobycie tytułu Opiekuna Krainy. Misje wymagają przemieszczania się po planszy, pozyskiwania znaczników oddziaływania oraz wykonywania testów opartych na sprycie lub brutalności. Gra najlepiej działa w składzie od 3 do 5 osób. Wtedy blokowanie akcji i wpływanie na plany innych graczy rzeczywiście stają się ważną częścią rozgrywki.

Zasady najlepiej poznawać jako jeden spójny system. Nie ma potrzeby dzielić nauki na osobny wariant podstawowy i zaawansowany, ponieważ większość mechanik wzajemnie się uzupełnia. Na pierwszą partię można jedynie ograniczyć liczbę objaśnianych wyjątków, ale warto od początku rozumieć główny przepływ tury.

Jak przygotować grę?

Przygotowanie Stworza zajmuje trochę czasu, dlatego najlepiej uporządkować elementy przed rozpoczęciem wyjaśniania zasad. Poniższa lista obejmuje najważniejsze czynności:

• Przygotuj planszę i połóż ją tak, aby wokół niej zostało miejsce na karty wydarzeń, akcji i zadań.
• Rozdziel talie misji, atrybutów, dnia i nocy, zadań oraz wydarzeń.
• Wybierz Stworza i przygotuj jego planszetkę, figurkę, znaczniki oraz indywidualną talię.
• Wybierz w tajemnicy siedzibę swojej postaci i połóż odpowiednią kartę zakrytą.
• Rozmieść znaczniki witalności, wpływu, oddziaływania i śladów zgodnie z zasadami postaci oraz planszy.
• Przygotuj pięć wydarzeń, a pod każdym z nich umieść parę kart akcji i kość czasu.

Podczas przygotowania gracze wymieniają się także wybranymi kartami misji. Dzięki temu nie wykonujesz wyłącznie zadań związanych ze swoim Stworzem, a przeciwnicy mogą otrzymać cele, które utrudnią ci planowanie.

Jak działa wybór akcji i upływ czasu?

To najważniejsza mechanika Stworza. Na planszy znajduje się pięć par akcji, a każda para leży pod jednym wydarzeniem. Przy każdym wydarzeniu znajduje się kość oznaczająca, ile czasu pozostało do jego rozpatrzenia.

W swojej turze wybierasz jedną z aktualnie dostępnych akcji. Nie wybierasz jej jednak z całkowicie niezależnej puli. Twój wybór zmienia układ wszystkich akcji, wpływa na dostępność ruchów dla kolejnych graczy i przybliża jedno z wydarzeń.

Po wybraniu akcji wykonujesz trzy powiązane czynności. Najpierw obniżasz o jeden wartość kości przy wydarzeniu, pod którym znajduje się wybrana karta. Następnie przesuwasz pary akcji w lewo, aby uzupełnić powstałe miejsce. Wybraną parę umieszczasz na końcu układu, pod ostatnim wydarzeniem. Sama wybrana karta trafia pod spód pary, więc druga akcja z tego miejsca staje się dostępna.

Przykład: jeśli wybierzesz akcję znajdującą się pod drugim wydarzeniem, przyspieszasz właśnie to wydarzenie. Jednocześnie przesuwasz układ kart, a wybrana akcja pojawia się na końcu i przez pewien czas może być trudniejsza do wykorzystania. W ten sposób jedna decyzja wpływa na ciebie, kolejność wydarzeń i możliwości przeciwników.

Dostępne akcje pozwalają między innymi:

• wykonać zadanie znajdujące się na planszy,
• przesunąć albo zaatakować Woja lub Guślarza,
• dobrać znaczniki oddziaływania za pomocą wpływów,
• odpocząć i odzyskać witalność oraz oddziaływanie,
• ujawnić się mieszkańcom w ramach akcji „Oto jestem”,
• pomóc albo zaszkodzić Zagubionym Dzieciom lub Myśliwemu,
• zostawić ślady sugerujące, gdzie znajduje się siedziba innego Stworza.

Przy wielu akcjach musisz zdecydować, czy wykorzystasz strach, czy przychylność mieszkańców. Odpowiedni znacznik oddziaływania jest potrzebny do wykonania testu lub rozpatrzenia efektu. Po ruchu po planszy odkładasz jeden znacznik oddziaływania, dlatego przemieszczanie się bez przygotowania może szybko ograniczyć twoje możliwości.

Testy wykonuje się za pomocą kart dnia lub nocy. Liczba dobieranych kart zależy od cechy postaci, modyfikatorów i aktywnych efektów. Wynik musi odpowiadać wymaganemu symbolowi albo być od niego lepszy. W zależności od sytuacji korzystasz ze sprytu lub brutalności, a wybór wpływa na nastawienie mieszkańców danego obszaru.

Jak wygląda tura gracza?

Przy stole najlepiej trzymać się stałej kolejności. Poniższa tabela może służyć jako szybka ściąga:

Po zakończeniu tury kolejka przechodzi na następną osobę. Podczas ruchów innych graczy obserwuj dostępne akcje, znaczniki na planszy i zmiany w obszarach, których potrzebujesz do własnej misji. Układ może zmienić się zanim ponownie nadejdzie twoja kolej.

Jak zarządzać wpływami i witalnością?

Wpływy i witalność decydują o tym, jak długo możesz działać bez przerwy. Witalność pozwala przetrwać ujawnienie siedziby, niektóre spotkania i negatywne efekty. Gdy spadnie zbyt nisko, część akcji może stać się niedostępna, a planowanie kolejnych tur będzie znacznie trudniejsze.

Znaczniki oddziaływania są potrzebne do ruchu, zadań, walk oraz pomocy lub szkodzenia napotkanym postaciom. Nie traktuj ich wyłącznie jako zasobu do natychmiastowego wydania. Czasem lepiej wybrać odpoczynek albo akcję wpływów niż rozpocząć zadanie, którego nie będziesz w stanie opłacić w następnej turze.

Obserwuj także potrzeby przeciwników. Odebranie im konkretnego znacznika może być równie wartościowe jak zdobycie własnego. Wpływy mieszkańców działają w obie strony: przychylność ułatwia określone działania, a strach wzmacnia brutalne rozwiązania i może zmienić warunki przyszłych testów.

Na co zwrócić uwagę podczas pierwszych partii?

Największy błąd nowych graczy polega na wybieraniu wyłącznie akcji najbardziej potrzebnej w danym momencie. W Stworzu trzeba czasem wybrać mniej korzystny ruch, aby zablokować przeciwnikowi dostęp do ważnej karty. Nie oznacza to, że każda tura powinna być poświęcona szkodzeniu innym. Sprawdzaj, czy blokada opóźni ich misję, czy tylko niepotrzebnie przyspieszy wydarzenie.

Nie ignoruj też śladów. Ujawnienie siedziby może kosztować cię witalność, dlatego obserwuj, kto ma możliwość wskazania danego obszaru i jakie informacje przekazuje swoim działaniem. Siedziba nie jest całkowicie bezpiecznym miejscem, nawet jeśli pozostaje zakryta.

Stworze opiera się na negatywnej interakcji. Blokowanie akcji, zabieranie znaczników, utrudnianie testów i ujawnianie kryjówek są elementami zasad, a nie wyjątkami od nich. Jeśli grupa nie lubi bezpośredniej rywalizacji, ten tytuł może wywoływać frustrację. Przy stole dobrze ustalić, że złośliwość dotyczy wyłącznie sytuacji w grze, nie relacji między graczami.

Dwie częste wątpliwości

Czy można grać we dwoje lub solo? Technicznie informacje o grze obejmują także mniejszą liczbę graczy, ale mechanika wzajemnego blokowania działa najlepiej od 3 osób. Przy dwóch graczach częściej pojawiają się długie przestoje, a w trybie solo znika główny element rywalizacji.

Jak odczytywać kości czasu? Kości mają stylizowane oznaczenia, przez co wartość 2 może wyglądać jak 3 z dodatkowym nacięciem. Przed pierwszą partią ustalcie wspólnie, które oznaczenie odpowiada danej wartości, zamiast odczytywać symbol wyłącznie na podstawie wyglądu. W razie rozbieżności najlepiej sprawdzić poprawioną instrukcję, FAQ twórców albo oficjalną wideo-instrukcję.

Po kilku turach układ akcji przestaje wyglądać jak przypadkowe przesuwanie kart. Zaczynasz planować, które wydarzenie przyspieszyć, którą akcję zostawić przeciwnikom i kiedy zachować wpływy na później. Właśnie wtedy Stworze pokazuje pełną głębię swojej mechaniki.